........ประเทศสยาม พุทธศักราช 2453 บุญแถม เด็กหนุ่มเมืองสิงผู้รักการเล่นกรีฑา (สมัยนั้นจะเรียก "กีฬา" ว่า "กรีฑา") ต้องบากบั่นอุปสรรคหลายประการ กว่าจะได้รับการถ่ายทอดเชิงฟุตบอลจาก มร.สมิธ ครูรับจ้างชาวอังกฤษ อดีตนักฟุตบอลสโมสรแอสตัน วิลล่า 11 แห่งกรุงลอนดอน โดยเฉพาะเหตุการณ์นักเรียนเสียชีวิตเพราะการเล่นฟุตบอล ครูสมิธ จำต้องยุติการสอนฟุตบอล ต่อเมื่อได้รับการเตือนสติจาก เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี จึงได้ข้อคิดว่า ควรต้องแบ่งแยกการเล่นฟุตบอลกับความรุนแรงออกจากกัน การกลับมาฝึกสอนฟุตบอลอีกครั้งของ มร.สมิธ ทำให้บุญแถมในวัยสิบห้าปี นอกจากจะได้รับการบ่มแข้ง ยังรู้จักคำว่า"น้ำใจนักกีฬา"ขณะเดียวกันก็มีฮวด เพื่อนเชื้อสายจีนและร่วมทีมฟุตบอลโรงเรียนสวนกุหลาบช่วยเป็นกำลังใจที่ดีตลอดมา

........ เมื่อย่างก้าวเข้าวัยหนุ่ม แถม ประภาสะวัต (บุญแถม) กลายเป็นนักเลงฟุตบอลที่มีฝีเท้าเยี่ยม จนยากจักหาใครทัดเที่ยมสำหรับการเล่นตำแหน่งแนวหลัง (กองหลัง) ในการแข่งขันฟุตบอลชิงโล่ของกรมศึกษาธิการ กระทรวงธรรมการ ด้วยการพาทีมสัมผัสความสำเร็จ ชนะเลิศหลายรายการ ตราบกระทั่งเข้าสู่โรงเรียนราชแพทยาลัย และได้ร่วมทีมราชแพทยาลัยลงแข่งขันฟุตบอลกับราชกรีฑาสโมสร แถม จึงรับรู้ถึงความปราชัยเป็นครั้งแรก เมื่อต้องปะทะเพลงแข้งกับนักฟุตบอลชาวยุโรป และอดีตนักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษอย่าง มร.วอลซ์ ที่มีการเล่นแข็งแกร่งและลูกโหม่งอันทรงพลัง

........แถมผู้เคยมีความมั่นใจ จำต้องทบทวนการแข่งขันและการเล่นเป็นทีม ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของกีฬาฟุตบอล ทำให้เกิดพลังมุมานะที่จะมุ่งฝึกซ้อมร่วมกับเพื่อนนักฟุตบอลมากขึ้นกว่าเดิม นอกจากสามารถผสมผสานการเล่นฟุตบอลกับทักษะการเล่นตะกร้อเข้าด้วยกัน จนมีสมญาว่า "กำแพงเมืองจีน" ชื่อเสียงและความสามารถเป็นที่ประจักษ์และร่ำลือไปถึง มจ.สิทธิพร กฤดากร หนึ่งในกรรมการคัดเลือกคณะฟุตบอลสยาม (ทีมชาติสยาม) ภายหลังการฝึกซ้อมอย่างหนักกว่า 3 วัน แถมได้รับการคัดเลือกให้เป็น 1 ใน 11 ผู้เล่นฟุตบอลสยาม อีกตั้งการได้พบกับ นายอิน หรือฉายา "คนรักษาประตูตาเดียว" และกลายเป็นเพื่อนแท้ในเวลาต่อมา

........ บนเส้นทางการเป็นนักเลงฟุตบอลเอกของสยาม (คำว่า "นักเลง"ในสมัยก่อน หมายถึงคนเก่งที่เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน) แถม ต้องศึกษาการเล่นของคู่แข่งขันและการฝึกสมาธิ เพื่อการควบคุมอารมณ์ของตนเอง โดยบทพิสูจน์ครั้งสำคัญ คือการแข่งขันฟุตบอลระหว่างชาติ ณ ราชกรีฑาสโมสร หน้าพระที่นั่ง พระบาทสมเด็จพระมงกฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชการที่ 6 ระหว่าง สปอร์ตคลับ กับ คณะฟุตบอลสยาม สำหรับสปอร์ตคลับผู้เล่นเป็นชาวอังกฤษทั้งหมดและยังเป็นทีมชาวยุโรปชุดเดียวที่ไม่เคยแพ้ทีมใด มาก่อน ในที่สุดนักเลงฟุตบอลชาวสยามทั้ง 11 คน ก็สามารถเอาชนะชาวตะวันตก และมร.วอลซ์ ลงได้สำเร็จบนสนามของพวกเขาเอง

........๑๕ ปีต่อมา ภายหลังผ่าน "ยุคทองของฟุตบอลเมืองสยาม" หลวงกายวิภาคบรรยาย (แถม) กลายเป็นอาจารณ์สอนนักเรียนแพทย์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผู้วางตนจนเป็นที่เคารพและนับถือทั้งในวงการแพทย์และการกรีฑา รวมถึง ขุนประสิทธิ์วิทยาการ (ศักดิ์ คุปตะวณิชย์) หรือ"อ้ายฮก" นักฟุตบอลปลายสมัยรัชกาลที่ 6 ในพุทธศักราช 2473 ช่วงเปลี่ยนแปลงด้านการปกครองและวัฒนธรรม อีกทั้งการแพร่ขยายอิทธิพลบนดินแดน อินโดจีนของฝรั่งเศส เนื่องจากการตกเป็นเมืองขึ้นจักรวรรดินิยมตะวันตกของประเทศเพื่อนบ้าน สยามประเทศต้องดำเนินนโยบายพัฒนาชาติและราษฎรให้ทันความเจริญแบบอารยะธรรมอย่างต่อเนื่อง ก่อให้เกิดความเห็นแตกต่างทางความคิดระหว่างคนไทยด้วยกันเอง

........ ในขณะที่กีฬาฟุตบอลมี พระเจริญวิศวกรรม (เจริญ เชนะกุล) อดีตนักเรียนนอกจากประเทศอังกฤษเป็นนายกสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศสยามฯ เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นประหนึ่งว่าอดีตจะย้อนรอยให้ หลวงกายวิภาคบรรยาย ผู้ยึดมั่นที่จะแสดงความกล้าหาญแนวอนุรักษ์นิยมได้พิสูจน์คุณค่าของกีฬาฟุตบอล เพื่อเทิดทูนสถาบันพระมหากษัตริย์ อันก่อให้เกิดความสามัคคีของชาวสยาม ค้นพบปรัชญาของการกีฬา คือการทำหน้าที่ให้ดีที่สุด มิใช่อยู่ที่ความพ่ายแพ้และชัยชนะ

........ เมื่อผู้สำเร็จราชการอินโดจีนของฝรั่งเศส มีหนังสือเชิญสยามให้ส่งทีมฟุตบอลไปแข่งขันระหว่างชาติ ณ สนามสปอร์ตคลับ เมืองไซง่อน หน้าพระที่นั่ง พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 การลงสนามนอกถิ่นมาตุภูมิครั้งแรกของทีมชาติสยาม หลวงกายวิภาคบรรยาย ในฐานะผู้ฝึกสอนจะต้องนำ ประสบการณ์ทั้งชีวิตปลุกจิตสำนึกเกียรติยศการรักชาติและการดำรงเกียรติภูมิ นักเลงฟุตบอล "ตราพระมหามงกุฎ" การลงสนามเผชิญแข้งกับทีมผสมญวน-ฝรั่งเศส จะต้องปรากฏเป็นตำนานฟุตบอลเล่าขานของชนชาวเอเชียอาคเนย์ ตลอดกาล